Opa, vertel eens…

Hij is 84 jaar en ondanks dat hij al vanaf zijn 17de jaar slecht ter been is, laat hij zich daar niet door tegenhouden. Je zult meneer Vreeven niet snel horen zeggen dat hij iets niet kan. Een aangepaste fiets, een stok om zijn sokken aan te trekken, overal is wel een oplossing voor.

Als je het probeert lukt het wel
Dat is het motto van Dhr. Vreeven. Hij is geboren in Steenbergen, en is nooit naar school geweest. “Toen ik de leeftijd had om naar school te gaan was het oorlog, de officieren hadden de school bezet. Doorleren kon dus niet. Ik was 12 jaar toen de oorlog afgelopen was en ik ging meteen aan het werk.” vertelt hij. Op zijn 17de kreeg Dhr. Vreeven tijdens het werk een ongeluk met een landbouw eg. Zijn beenmerg raakte ontstoken en sindsdien kan hij zijn heup niet meer bewegen. Hier heeft hij nooit een probleem van gemaakt. In plaats van te kijken naar wat hij niet meer kon, ging hij altijd op zoek naar oplossingen om wel mobiel te blijven. Zo maakte hij 30 jaar geleden van twee fietsen één met een speciale extra trapper. Inmiddels heeft hij het ‘model’ steeds verder verbeterd en is hij een aantal fietsen verder toe aan een elektrisch exemplaar. Maar nog steeds gaat hij elke dag op de fiets naar de winkel. Ook voor het aantrekken van zijn sokken bedacht meneer een handig hulpmiddel. “Daar bel ik de thuiszorg niet voor hoor. Een stok met een haakje er aan, meer heb ik niet nodig.

Het zit in de familie
Ik heb dat van huis uit meegekregen om alles zelf te maken.” vertelt meneer Vreeven. “Mijn vader was vroeger timmerman en kon alles met zijn handen. Tegenwoordig moet je alles uit boeken halen, maar vroeger leerden we alles in de praktijk door het gewoon te doen. In mijn werk heeft me dat ook altijd vooruit geholpen. Toen ik in de vlasfabriek werkte was er eens een probleem met een van de machines. Drie ingenieurs stonden er naar te kijken en kregen het niet voor elkaar. Ik zei: “mannen laat mij maar even kijken”, even later was het probleem opgelost. Er stond gewoon een riem niet goed afgesteld.” Meneer Vreeven glundert van trots als hij het over zijn kinderen en kleinkinderen heeft. Ook zij hebben de mentaliteit van opa meegekregen. Ze melden zich nooit ziek en zien ook meteen hoe dingen in elkaar zitten.

Het geheim van een gelukkig huwelijk
Meneer en mevrouw Vreeven zijn al bijna 60 jaar gelukkig getrouwd en wonen alweer heel wat jaren in Etten-Leur. Mevrouw Vreeven vertelt: “Toen ik hem leerde kennen zag ik niet eens dat hij mank liep, ik zag alleen een mooi mens. Ik zag wel dat hij in het café zat alsof de wereld van hem was, zo parmantig. Later hoorde ik pas dat hij niet anders kon zitten door zijn heup.” Op de vraag wat het geheim van een gelukkig huwelijk is antwoorden ze in koor: “Gewoon een beetje geven en nemen!

Vertel ons ook jouw verhaal!
Heb je zelf een bijzonder verhaal? Of ken jij een cliënt die we echt een keer moeten interviewen? Laat het ons weten via communicatie@twb.nl.

Advertenties